คราวนี้ขอเขียนเรื่องส่วนตัวนิดนึงเหอะ เพราะเพิ่งจะได้ไปวัดใจกับเพื่อน ๆ และน้อง ๆ มา ที่ “เขาช้างเผือก” จะบอกว่าเป็นสถานที่ที่เราใฝ่ฝันว่าจะต้องขึ้นไปบนนั้นให้ได้ก่อนที่สังขารจะไม่เอื้ออำนวย เพราะแค่ใจคงไม่พอ หากร่างกายไม่ไหวก็ต้องยกธงขาว

ใครที่บอกว่าช่วงวัยรุ่นหรือวัยทำงานก็เก็บเงินไว้เยอะ ๆ จะได้ไว้เที่ยวตอนแก่ ๆ ก็คงจะไม่เถียงหากคุณต้องการเที่ยวแบบสบาย ๆ โรงแรมสี่ซ้าห้าดาว แต่ถ้าคุณจะเก็บเงินไว้เที่ยวแบบลุย ๆ บุกป่าฝ่าดง คิดว่าเงินคงช่วยอะไรไม่ได้ นอกจากเอาไว้รักษาตัวตอนเจ็บไข้ได้ป่วย เอาล่ะจุดมุ่งหมายและการดำเนินชีวิตของคนเรามันต่างกัน เราไม่เอาอะไรมางัด มาแย้งกับอะไร เพราะทุกอย่างมีเหตุผลในตัวของมันเอง

การได้มารู้ทีหลังว่า สำหรับบางคน “เขาช้างเผือก” เป็นการท่องเที่ยวในรูปแบบที่หนักหนาสาหัสของ “ครั้งแรก” ในชีวิตการเดินทาง ....ขอแสดงความยินดีด้วยเพราะคุณสามารถผ่านอีกหลาย ๆ สมรภูมิเที่ยวแน่ ๆ เรามั่นใจอย่างงั้น เป็นกำลังใจให้ หากยังรักและหลงใหลการท่องเที่ยวแบบนี้อยู่

หลายคนคุยกันว่า จบจากทริปนี้ไป ที่ไหนจะเป็นที่ต่อไป?

เมืองไทยยังมีอีกหลาย ภู ดอย เขา ให้เราไปพิชิต .....ไม่แปลกหากหลาย ๆ คนจะหลงรักการเดินทางแบบ นอนกลางดินกินกลางทราย เพราะเราว่า มันเป็นอีกรสชาตินึงของชีวิตที่ฉีกออกจากความจำเจในชีวิตประจำวันเราได้เป็นอย่างดี ทุกวันเรากิน นอน เดิน สบาย ๆ โดยมองข้ามความสบายนั้นไปแบบไม่เห็นคุณค่า ไม่ซาบซึ้งกับสิ่งที่เรามีอยู่เท่าไหร่ ทั้งน้ำ ไฟ อากาศ ทุกอย่างเรามาซาบซึ้งเอาตอนที่เราขาด....... เพื่อนคนนึงบอกว่า “มาเที่ยวแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน กลับไปจะได้รู้ว่าที่อยู่ที่นอนเราปกติมันดีแค่ไหน” ก็จริงของเค้านะ เพราะการได้นอนบนเตียงนุ่ม ๆ คงไม่มีอะไรสบายไปกว่านี้แล้วล่ะสำหรับการพักผ่อนในชีวิตประจำวัน แต่หากสำหรับชีวิตที่ไม่ประจำ การได้นอนในถุงนอน ภายใต้เต๊นท์ที่ล้อมรอบไปด้วยโอโซนบริสุทธิ์ ฉ่ำปอด ก็ทำให้เรายอมที่จะแลกกับสิ่งเหล่านั้นเหมือนกัน ...ไม่ต้องตอบว่าใช่ เพราะอาจจะไม่สำหรับบางคน ...(เราก็ไม่ว่ากันอีกนั่นแหละ)

การเดินทางพิสูจน์หลายสิ่งหลายอย่างในตัวเอง และการเดินทางก็พิสูจน์เพื่อนร่วมเดินทางด้วยเช่นกัน

คนชอบเหมือนกัน ได้เดินทางมาเจอกัน ทำสิ่งที่รักเหมือนกัน ขอให้.....ที่นี่ เป็นจุดเริ่มต้นความฝันอีกหนึ่งรูปแบบ ...แล้ว “พวกเรา” จะได้เดินทางร่วมกันอีก ไม่ช้าไม่นาน